Film „Plac Zbawiciela”: gdzie obejrzeć dzieło, które przeraża, mimo że nie jest horrorem? Zobacz!

Beata (Jowita Budnik) oraz jej mąż Bartek (Arkadiusz Janiczek) są zmuszeni zamieszkać wraz z dwoma synami u Teresy (Ewa Wencel), władczej matki Bartka. Z pozoru jest to wyjście z jednego kłopotu, czyli braku dachu na głową. Ale staje się to jednak modelową drogą do wzajemnych napięć. Ten poruszający dramat obyczajowy przedstawia bowiem rozpad pozornie zwyczajnej rodziny. W końcu kto by pomyślał, żeby typowa rodzina 2+2 nie umiała sobie poradzić w życiu i ruszyć "z kopyta"?

Wymarzone własne mieszkanie, brak uzależnienia od rodziców. Aż tu bankructwo dewelopera, oszczędności poszły "w piach" i wszyscy stają w obliczu potężnych długów.

Wraz z coraz większą presją finansową i emocjonalną dochodzi do pogłębiających się problemów: Beata popada w depresję, Bartek — w romans, a matka — samotna starsza kobieta, żywiąca się żalem i pretensjami, równie niedojrzała, co jej dzieci — pogłębia konflikt. Film "Plac Zbawiciela" przeraża i nie pozostawia obojętnym.

O czym jest film „Plac Zbawiciela”?

Film "Plac Zbawiciela" dokumentuje, jak niby dobrze zapowiadająca się rzeczywistość zamienia się w spiralę cierpienia prowadzącą do dramatycznych konsekwencji. Dzięki znakomitej grze aktorskiej (szczególnie pań Budnik i Wencel), realistycznemu obrazowi oraz wspierającej muzyce i zdjęciom Wojciecha Staronia, obraz głęboko porusza widza. Czasami ma nawet wrażenie, że to może faktycznie dotyczyć każdego z nas.

Oparty jest na autentycznych wydarzeniach, które wstrząsnęły opinią publiczną – historia młodej kobiety, która w desperacji próbowała odebrać życie sobie i swoim dzieciom, wpędzona w taką samą karuzelę desperacji.

Symbolizuje ją Beata, która traci rezon z każdym tygodniem, gdy musi zamieszkać u Teresy – matki Bartka, kobiety apodyktycznej i emocjonalnie zaborczej. W ciasnym mieszkaniu przy warszawskim Placu Zbawiciela (miejscu kojarzącym się raczej dziś z Planem B) narastają napięcia, które prowadzą do psychicznego znęcania się, ciągłej konfrontacji z własnymi słabościami, a także targnięcia się na własne życie.

Ten obraz to nie tylko kino – to lustro współczesnych relacji rodzinnych, społecznych i emocjonalnych.

Realizm, który boli

„Plac Zbawiciela” to film, który nie daje widzowi komfortu - to wręcz ostatnie, czego chce. Jest niczym "Substancja" połączona z "Requiem dla snu" Darrena Aronofsky'ego. Ma widza przeorać.

Od pierwszych scen wciąga w duszną atmosferę rodzinnego mieszkania, gdzie miłość miesza się z kontrolą, a troska z przemocą. Krauzowie nie szukają efektów – ich siła tkwi w obserwacji codzienności, która stopniowo przeradza się w tragedię.

Aktorstwo najwyższej próby

Jowita Budnik jako Beata jest absolutnie przejmująca. Jej postać to kobieta zagubiona, zepchnięta na margines, walcząca o godność i przestrzeń dla siebie. Na koniec można jej tylko współczuć...

Arkadiusz Janiczek jako Bartek – mąż, który nie potrafi się przeciwstawić matce (choć robi to nieśmiało w drugiej części filmu, przedstawiając jej w końcu żal, jaki do niej ma), a jednocześnie sam staje się oprawcą.

Ewa Wencel jako Teresa... nie można wręcz uwierzyć, że to ta sama aktorka, która gra teściową w sitcomie. Tutaj jest matką, której miłość do syna przybiera formę toksycznej dominacji – to rola, która zostaje w pamięci na długo. Kolejne konfrontacje z synową nie są zwyczajnym sposobem narracji kinowej. To realizm, który przeszywa.

Scenariusz z życia wzięty

Dialogi są naturalne, często improwizowane, ma się wrażenie, jakbyśmy oglądali czasem film dokumentalny lub dokument fabularyzowany, ale najwyższych lotów.

To nie jest film, który się ogląda – to film, który się przeżywa. I który zostawia ślad. Pokazuje, że przemoc psychiczna może być równie niszcząca jak fizyczna.

Ale to w dobie zdrowia mentalnego wiemy doskonale już wszyscy...

Gdzie obejrzeć film „Plac Zbawiciela”?

Już przeczytane? Pora na film!

Oglądasz polskich artystów czy zagraniczne gwiazdy? A może wolisz kino spoza głównego nurtu, festiwalowe odkrycia lub inne produkcje na konkretny temat? Mamy to wszystko w ofercie CANAL+!

Sprawdzam ofertę CANAL+ Seriale i Filmy

Obsada i twórcy

W rolach głównych:

Jowita Budnik – Beata

Arkadiusz Janiczek – Bartek

Ewa Wencel – Teresa

Reżyseria: Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze

Scenariusz: Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze

Zdjęcia: Wojciech Staroń

Muzyka: Paweł Szymański

Nagrody

Złote Lwy – Najlepszy film, Gdynia (2006)

Orzeł w kategoriach: Najlepszy film, Polska Akademia Filmowa (2007), Najlepsza główna rola kobieca: Jowita Budnik, Najlepsza drugoplanowa rola kobieca: Ewa Wencel i Najlepsza reżyseria: Joanna Kos-Krauze, Krzysztof Krauze

Srebrny Kłos – Valladolid (2007)

Złota Żaba – Najlepsze zdjęcia: Wojciech Staroń, Camerimage (2006)

„Plac Zbawiciela” – produkcja i ciekawostki

Zdjęcia kręcono w Warszawie w sierpniu i wrześniu 2005 roku.

Scenariusz miał aż 11 wersji, a aktorzy współtworzyli dialogi. Jednak cały pomysł powstał na podstawie reportażu z „Super Expressu”, a małżeństwo Krauze już po raz kolejny stworzyli obraz, który mocno uderzył widzów o słabych nerwach. Pierwszym z nich był równie realistyczny "Dług".

Reżyserzy konsultowali się z Centrum Praw Kobiet, by oddać realia przemocy psychicznej w rodzinie.

Czytaj także na CANAL+ blog:

Film “Dług” – gdzie obejrzeć mocny, oparty na prawdziwej historii dramat psychologiczny w reżyserii Krzysztofa Krauze?

Krzysztof Krauze człowiekiem filmu. Od “Mojego Nikifora” aż po Kigali

Film “Mój Nikifor” – gdzie obejrzeć biografię słynnego polskiego malarza?