Najlepsze filmy 2025 roku – TOP 10

Przeczytaj o najlepszych filmach 2024 roku.

Już przeczytane? Pora na film!

Oglądasz polskich artystów czy zagraniczne gwiazdy? A może wolisz kino spoza głównego nurtu, festiwalowe odkrycia lub inne produkcje na konkretny temat? Mamy to wszystko w ofercie CANAL+!

Sprawdzam ofertę CANAL+ Seriale i Filmy

„Chainsaw Man - The Movie: Reze Arc” – anime pośród najlepszych filmów 2025 roku

Na pozór zaledwie kolejny, pełnometrażowy odcinek popularnej serii anime. Nie zmienia to jednak faktu, że jest to jeden z najbardziej ekscentrycznych – i po prostu najlepszych – filmów 2025 roku. W połowie młodzieżowy romans, a w połowie fantasmagoria, wobec której określenie „miejskie fantasy” brzmi zbyt konwencjonalnie. Całość obfituje w surrealistyczne obrazy oraz zaskakujące dawki czułości, a do tego układa się w historię o Tokio jako molochu, któremu mieszkańcy zaprzedali swoje dusze.

Wypożycz „Chainsaw Man - The Movie: Reze Arc” w serwisie CANAL+ (kolekcja CANALVOD).

Przeczytaj o anime w CANAL+.

9. „Dziewczyna z igłą” – udręka w starym stylu

Film dość staromodny, i to nie dlatego że jest czarno-biały i rozgrywa się tuż po I wojnie światowej. „Dziewczyna z igłą” przywołuje drastyczne trendy w globalnym arthousie z przełomu wieków, jeszcze sprzed nastania ery czułych narratorów. Magnus von Horn chce przeczołgać widza tak samo mocno, jak tytułową bohaterkę, szwaczkę upadłą na samo dno egzystencji. Dojmujący efekt wzmacniają ujęcia udręczonych twarzy niczym z Bergmana oraz soundtrack autorstwa Frederikke Hoffmeier, znanej amatorom hałasu jako Puce Mary.

Oglądaj „Dziewczynę z igłą” w CANAL+.

Przeczytaj więcej o „Dziewczynie z igłą”.

8. „28 lat później” - post-postapokalipsa

Jeśli ktoś myśli, że temat apokalipsy zombie został już wyczerpany, Danny Boyle i jego scenarzysta Alex Garland śpieszą ze swoją wizją post-postapokalipsy. Dość standardowa historia ostatnich ocalałych, zgodnie z tradycją gatunku mająca polityczny podtekst, tym razem dotyczący Brexitu, stopniowo ustępuje miejsca przypowieści o inicjacji, której finalnym etapem jest pogodzenie się z nieuchronnością końca. W bonusie: rozwichrzenie formalne rodem z teledyskowych lat 90.

Wypożycz „28 lat później” w serwisie CANAL+ (kolekcja CANALVOD).

Przeczytaj więcej o „28 lat później”.

7. „Queer” – queerowanie Burroughsa

William S. Burroughs upupiony – na złość twardogłowym fanom, za to z pożytkiem dla swojej popkulturowej persony, która domagała się odświeżenia, aby nie skostnieć w karykaturę. Luca Guadagnino pokazuje legendarnego beatnika jako figurę melodramatyczną: nieszczęśliwego kochanka, zdesperowanego i żałosnego, nieudolnie ukrywającego emocje pod powierzchownością cynicznego gentlemana z rewolwerem. Świetny Daniel Craig w roli głównej i sceny wizyjne, w których drapieżność wyobraźni Burroughsa mięknie do poziomu wysmakowanego surrealizmu à la Jean Cocteau.

Wypożycz „Queer” w serwisie CANAL+ (kolekcja CANALVOD).

Przeczytaj więcej o „Queer”.

6. „2000 metrów do Andrijiwki” – ścieżki mozołu

Trochę „Call of Duty”, a trochę „Droga” Cormaca McCarthy’ego, przy czym to nie fikcja, lecz dokument z ukraińskiego frontu. Mstyslav Chernov, reżyser oscarowych „20 dni w Mariupolu”, montuje nagrania z dronów i kamer na hełmach w poemat o syzyfowym mozole walki, zarazem heroiczny i fatalistyczny. Ostatnia scena wyżyma serce – nocna zbiórka żołnierzy, w trakcie której wykrzykiwane jest hasło „Obecni”, uparcie i straceńczo, na przekór nieskończonej ciemności.

Oglądaj „2000 metrów do Andrijiwki” w CANAL+.

5. „Grzesznicy” – czarna krew

Niby po prostu wariacja na temat „Od zmierzchu do świtu”, z identycznymi proporcjami sensacji i horroru, tyle że przeniesiona na rasistowskie Południe lat 30. minionego wieku. Film Ryana Cooglera to jednak kino pełną piersią: efektowne, zabawne, krwawe, również oryginalne, szczególnie w swojej alegorii zawłaszczania kultury czarnych przez białych. A do tego nakręcone z prawdziwym upodobaniem do snucia opowieści – to jeden z nielicznych przypadków, kiedy warto czekać na umieszczone po napisach postscriptum.

Wypożycz „Grzeszników” w serwisie CANAL+ (kolekcja CANALVOD).

4. „Baby Invasion” – po krawędzi

Ten film nie był pokazywany w polskich kinach ani też nie trafił na żadną z obecnych w Polsce platform, ale można go wypożyczyć na stronie firmy produkcyjnej reżysera, noszącej nazwę EDGLRD, czyli „Krawędziarz” – i warto tam zajrzeć, bo to jeden z najbardziej szalonych tytułów ostatnich lat. Harmony Korine, twórca „Gummo”, pozostaje tak samo radykalny jak w czasach swojej młodości, z tą różnicą, że teraz eksploruje estetykę gier wideo. W „Baby Invasion” serwuje thriller wystylizowany na livestreama jakiegoś FPS-a. Przemoc oglądana z pierwszej osoby, realizm kamer GoPro zderzony z komputerową tandetą, kaskada beatów mistrza Buriala. Sensoryczne przeciążenie dla koneserów.

3. „Sirât” – p******** era techno

Podróż do kresu rave’u – przez jakby postapokaliptyczną pustynię, w towarzystwie ojca poszukującego córki, która zbiegła z domu do świata plenerowych imprez, oraz innych wiecznych imprezowiczów, już podstarzałych i podniszczonych. Wbrew temu, co mogłoby się początkowo wydawać, film Olivera Laxe nie jest peanem na cześć wolności, wyzwalającej mocy tańca czy podobnie utopijnych idei. To przypowieść o tym, że we współczesnym, targanym konfliktami świecie nie ma żadnych stref komfortu. Piaszczysty parkiet okazuje się tutaj polem minowym – i to dosłownie. Finał, w którym trans nagle przerywają eksplozje, to najbardziej szokująca scena tego roku.

2. „Eddington” – linie frontu

Film-życzenie śmierci. Motywowany samobójczą przekorą, nakręcony po to, aby zostać znienawidzony. „Eddington” to kino kostiumowe krótkiego zasięgu, osadzone w roku 2020, na przełomie epok, kiedy świat na dobre zwariował i rozpadł się na dwoje. Ari Aster nie oszczędza żadnej ze stron – ani kowbojów-wolnościowców, ani statecznych mężów stanu, ani postępowej młodzieży, ani krzyżowców #MeToo. Pokazuje przy tym, że za konkretnymi politycznymi wyborami stoi nie namysł, tylko irracjonalny afekt, dodatkowo podsycany przez algorytmy. I być może najlepszą miarę naszych czasów stanowi to, że taka teza wydaje się kontrowersyjna.

Wypożycz „Eddington” w serwisie CANAL+ (kolekcja CANALVOD).

1. „The Brutalist” – wiwat gigantomania!

Wyrosła z fascynacji Sebaldem opowieść, w której tematyka holokaustowa zostaje zrymowana z losem artysty w powojennym kapitalizmie; maratoński metraż dodatkowo wydłużony i uświęcony przez oldschoolowe interludium; epicki rozmach idący w parze z awangardowymi zagrywkami. Wielu widzów oskarża „Brutalistę” o pretensjonalność – i faktycznie, jest to zamaszysty artystyczny gest, ale wykonany z lekkością kogoś, kto sięga po swoje. Brady Corbet sprzeciwia się tendencjom we współczesnej kulturze, wedle których nie wypada być zbyt ostentacyjnie wyrafinowanym – i dowozi szczerozłote arcydzieło.

Inne najlepsze filmy 2025 roku: „Błysk diamentu śmierci”, feeria popkulturowych fetyszy, zawieszona między pastiszem kina szpiegowskiego a esejem na temat toksycznej figury superagenta; „Bird”, połączenie brytyjskiego realizmu społecznego i realizmu magicznego, z nieoczywistą wizją nie-takiej-do-końca patologicznej rodziny; „Sny o pociągach”, medytacja nad miłością, stratą, naturą, kulturą, Ameryką oraz ogółem XX wiekiem, oparta na prozie Denisa Johnsona i bezkompromisowo powieściowa w swojej rozpiętości.

Najlepsze filmy 2025 roku – TOP 10

1. „The Brutalist”, reż. Brady Corbet

2. „Eddington, reż. Ari Aster

3. „Sirât”, reż. Oliver Laxe

4. „Baby Invasion”, reż. Harmony Korine

5. „Grzesznicy”, reż. Ryan Coogler

6. „2000 metrów do Andrijiwki”, reż. Mstyslav Chernov

7. „Queer”, reż. Luca Guadagnino

8. „28 lat później”, reż. Danny Boyle

9. „Dziewczyna z igłą”, reż. Magnus von Horn

10. „Chainsaw Man – The Movie: Reze Arc”, reż. Tatsuya Yoshihara